Jutro

Jestem bardzo smutna, gdy myśle o jutrze. Bo jutro nadchodzi powoli – pojutrze.

Jutro to taki śmieszny eufemizm przyszłości, bo przyszłość w ciągu wydarzeń i dnia, może się zmienić.

Dziś z punktu widzenia to czas określony, a jutro to czas niepokonany.

Gdy dziś i jutro chce pokonać, pojutrze znika, umiera w znamionach zgliszczy z wczoraj.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s