42

Ludzie najbardziej pragną tego, czego nie mogą mieć
To miało być niezwykłe w swojej zwyczajności popołudnie

majowe

Pewnie tuż przed wschodem słońca
Albo po zachodzie, różnica to żadna
Droga mleczna, która nigdy nie powstała
i ciężar nie do uniesienia bo lżejszy od

powietrza

Pierwsze uniesienia chwil i ten zapach
Albo może

morze łez, ocean spokoju

nie wiem.

*cały czas czuje ten metaliczny zapach, osadza się na zębach*

za tym, czego nie mam, a mogłam, choć myślałam, że to,
nie
możliwe

tęsknie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s